5. elxan cəfərov tərəfindən 2012-ci ildə çəkilən bədii film. ilk dəfə bu il 20 yanvarda baxdım və cox bəyəndim. filmin cəkilişi, aktyorlar filan digər filmlərimizə baxanda hec də pis deyil və təsirli səhnələri coxdu. bəziləri deyirlər ki, ay film cox şişirdilib, ne bilim nə, azerbaycan əsgəri cox şişirdilib filan, amma hər filmdə mübaligə olur. hec amerikan filmlərinə baxanda demirlər ki, amerikan əsgəri şişirdilib. uşaqlıqdan amerikan filmlərinə baxan adam amerikan əsgərini qarşısında görsə yəqin ki, şalvarı islanar, yəni amerika şişirdəndə olar bizə olmaz? əslində müharibədə uduzan tərəfin film cəkməsi mənə gülünc gəlir, yəni nəticədə uduzmusan və hec bir film bunu ört-basdır eliyə bilmir, zəiflik göz qabagındadır. amma yenə də əxlaqsız serialların cəkilməyindənsə belə filmlərin cəkilməyi daha yaxşıdır. düzdü, filmdə səhvlər coxdu hamımız bilirik ki, o vaxt elə formalarımız yox idi, amma yenə də baxılası filmdir. hətta ordakı bir səhnə damarda qanımı dondurdu desəm yeridir

--spoiler--

pləngin ölüm səhnəsində o sözdən gözlərim doldu
pələng: drakon, mən hec qız görmədimee

--spoiler--

uzun müddət bu səhnə gözumun önündən getmədi. o sözlər cox dəhşətli səslənirdi və sırf bu səhnə nəyə desəs dəyər. mənim deməyim odu ki, gedib su və atəş kimi sperma məhsulu filmlərə baxıb zır vurub aglıyana qədər elə doluda bircə o səhnəyə baxıb aglıyın. mesələ pələngdə deyildi. hər dəfə düşünəndə ki, pələng kimi necə ogul can verdi nitqim tutulur.